نامه فرهنگ

نامه فرهنگ
آخرین نظرات

در باب دنیای امروز

پنجشنبه, ۲۸ شهریور ۱۳۸۷، ۱۱:۵۴ ق.ظ

دنیای امروز ما را به سمتی برده است که از بسیاری از چیزها غفلت کرده ایم.بسیاری از چیزها را از یاد برده ایم.سیری در تاریخ نه چندان دور گذشته بر بشر امروز و تامل در آن ما را با واقعیت های تلخی آشنا می کند.دنیای پاستوریزه شده و هموژه نیزه شده امروز که آن را عصر مدرنیته می نامند ما در توهمات  غرق کرده و با ظهور خود خدا را از یادها برده است.یادمان می آید اخلاقی و انسانیتی وجود داشت که در کشتارخانه عصر برهوت معنوی ذبح شد.یادمان می آید خدایی در همین نزدیکی بود که انسان امروز نه خدا را  که خود را گم کرده است و نه از خدا که از خود دور شده است.آسفالت هایش صورت زمین را سیاه کرده و برج هایش صورت آسمان را خراشیده است. بوق ماشین هایش گوش آدم علیه السلام را در بزرگراه تاریخ کر کرده است و دود ماشین هایش ابرهای آسمان را به سرفه آورده است.هیچ چیز رنگ واقعیت ندارد.مدرنیته راه چند هزارساله را یک شبه پیموده است. درطول سیصدسال میراث انبیا را که با خون دل ها به دست بشریت دادند برباد داده و مسیر تحقق اهداف آنان را عوض کرده است.این گرداب بی حاصل هیچ گونه آرامشی برای ساحل نگذاشته و همچنان لحظه به لحظه همه چیز را در خود می بلعد.دنیایی که بشرامروز برای خود ساخته سرابی بیش نیست .بشرامروز در یک دور و تسلسل بی پایان گرفتارآمده است. می خورد که زندگی کند و زندگی می کند که بخورد. به قول یکی از علمای بزرگ (حضرت آیت الله مصباح یزدی)زندگی امروز مثل این مثال است که: شخصی ماشین خود را به پمپ بنزین می برد به او می گویند چرا بنزین میزنی؟ می گوید می خواهم به پمپ بنزین بعدی برسم .حرکت می کند و به پمپ بنزین بعدی می رسد. می گویند چرا بنزین می زنی؟می گوید می خواهم به پمپ بنزین بعدی برسم. واین قضیه همین طور ادامه دارد.

در این وادی هزارتوی پرپیچ و خم تاریک  اما کسانی هستند که فانوس به گرفته و به دنبال آدمیت گمشده  می گردند. هستندکسانی که خسته از بیماری سهمگین دنیازدگی به دنبال درمان این تومور بدخیم سرطانی هستند.

اما تنها داروی این بیماری لاعلاج همانا بازگشت به مسیر انبیای الهی و افتادن در دامان اخلاق و معنویت ویافتن حقیقت گمشده خویش است.

دی شیخ دوش گرد شهر همی گشت و گفت         کزدیو ودد ملولم و انسانم آرزوست  

  • موافقین ۰ مخالفین ۰
  • ۸۷/۰۶/۲۸
  • ۲۲۸ نمایش
  • مهدی دلبند

نظرات (۱)

سلام
یاد حرف سهراب افتادم
فقط آنجا را حفظم که می گفت : و خدایی که همین نزدیکی است
... پای آن سرو بلند ...
می روم بقیه ی شعر را پیدا کنم
ممنون
در پناه خدا
یا علی
ارسال نظر آزاد است، اما اگر قبلا در بیان ثبت نام کرده اید می توانید ابتدا وارد شوید.
شما میتوانید از این تگهای html استفاده کنید:
<b> یا <strong>، <em> یا <i>، <u>، <strike> یا <s>، <sup>، <sub>، <blockquote>، <code>، <pre>، <hr>، <br>، <p>، <a href="" title="">، <span style="">، <div align="">
تجدید کد امنیتی