نامه فرهنگ

نامه فرهنگ
آخرین نظرات

بمانیم یا شهید بشویم

شنبه, ۱۹ فروردين ۱۳۹۱، ۰۶:۲۰ ق.ظ

کتاب جشن حنابندان را خواندم.گرچه امسال از راهیان نور جاماندم،این کتاب مرا  با خود به حال وهوای جبهه ها برد. مدتی با رزمنده ها همسفر بودم.در شب و روزشان.و در خلوت و جلوتشان. صفا و خلوص و شهامتی را که از رزمنده ها برایمان تعریف می کردند،در این کتاب یافتم.کوچک تر که بودم،یعنی آن وقت هایی که هنوز آنقدر گول دنیایی را که ناهلان برایم ساخته اند،نخورده بودم،یعنی اصلا در باغ نبودم .با شهدا بیشتر حال می کردم. خودم را به شهدا نزدیک تر  می دیدم.با خواندن این کتاب ناگاه به خود آمدم.از خود پرسیدم بین من و شهادت چقدر فاصله است.آیا در سبک زندگی که امروز با آن دست و پنجه نرم می کنم شهادت و آرزوی شهادت جایی دارد.

امروزی ها می گویند ما هنوز در جنگیم.می گویند جنگ تمام شده اما مبارزه تمام نشده.می گویند دشمن به ما تهاجم فرهنگی کرده و در جنگ نرمیم.این یعنی این که می شود باز هم شهید شد.اما شهادت در جنگ فرهنگی چگونه است؟چه کسی ما را شهید می خواند.اصلا چگونه باید شهید شویم؟

آن سبک زندگی ای که من در این کتاب خواندم اصلا با سبک زندگی امروز جور در نمی آید.چه باید کرد؟می گویند باید راه شهدا را ادامه داد؟اما چگونه؟جنگ ما با جنگ آنها متفاوت است.ما در آینده ای هستیم که شهید بیگی می گفت:«نمی دانیم شهید شویم تا آینده بماند یا بمانیم تا آینده شهید نشود».بیگی ها شهید شدند تا آینده بماند.

پس ما باید امروز شهید بشویم تا فردا بماند.

 

  • موافقین ۰ مخالفین ۰
  • ۹۱/۰۱/۱۹
  • ۱۵۲ نمایش
  • مهدی دلبند

نظرات (۲)

  • سوهان روح-فدائی
  • سلام داداش
    چه کردی رفیق
    ناب قلم زدی هر دو پست آخرو
    اشک ما رو درآوردی
    قلمت استوار
    یاعلی
  • ماه را باید تماشا کرد و رفت
  • salam
    kojaeid?
    ارسال نظر آزاد است، اما اگر قبلا در بیان ثبت نام کرده اید می توانید ابتدا وارد شوید.
    شما میتوانید از این تگهای html استفاده کنید:
    <b> یا <strong>، <em> یا <i>، <u>، <strike> یا <s>، <sup>، <sub>، <blockquote>، <code>، <pre>، <hr>، <br>، <p>، <a href="" title="">، <span style="">، <div align="">
    تجدید کد امنیتی